1

2

3

4

5

 

Jak prawidłowo postawić bańki

W naszej tradycji ludowej jest wiele sposobów leczenia chorób metodami sprawdzonymi od wieków, bo przecież sto czy dwieście lat temu dostęp do dyplomowanych lekarzy dla większości naszego społeczeństwa był praktycznie niemożliwy. Tak powstały sposoby leczenia przekazywane z pokolenia na pokolenie, na pewno jednym z najbardziej popularnych jest leczenie poprzez stawianie na plecach tak zwanych baniek. Są to obecnie bańki wykonane ze szkła, dość grube, odporne na działanie ognia. Przy pomocy baniek można leczyć zarówno zwykłe przeziębienie, objawiające się suchym kaszlem, jak też i takie choroby, jak zapalenie płuc. Ogólnie postawienie choremu baniek powoduje przekrwienie w miejscach, gdzie jest umiejscowiona choroba, chociaż tak naprawdę jeszcze nikt tak do końca nie był w stanie wyjaśnić, na czym naprawdę polega działanie lecznicze stawiania baniek. Przed przystąpieniem do tej czynności należy zaopatrzyć się w drucik, na końcu którego będzie owinięta wata, nasączona w spirytusie lub denaturacie. Następnie należy podpalić wacik i krótko nagrzewając bańkę, szybko postawić ja na plecach chorego. Ilość stawianych baniek zależy od wielkości pleców chorego, można stawiać też bańki na jego bokach. Należy jednak pamiętać, by nie stawiać baniek bezpośrednio na kręgosłupie, ostrożnie należy też operować ogniem, by nie poparzyć skóry chorego. Bańki należy trzymać na plecach od 12 do 20 minut, po czym delikatnie je s]zdjąć i wysmarować mocno plecy chorego spirytusem z kamforą.

Co to jest miażdżyca

Wśród chorób uznanych obecnie za cywilizacyjne, a wiec związanych bezpośrednio z szybkim rozwojem naszej cywilizacji, są na pierwszym miejscu choroby układu krążenia, skutkujące bezpośrednio takimi poważnymi sytuacjami jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu – kończące się bardzo często zejściem śmiertelnym lub paraliżem, całkowitym czy częściowym. Do takich chorób układu krążenia zaliczyć należy miażdżycę – nie jest to choroba dziedziczna, lecz rozwijająca się w wielu sytuacjach jakby na życzenie danego człowieka, bowiem powodują ja nieprawidłowości czy to w żywieniu człowieka, czy w jego trybie życia. Miażdżyca to choroba tętnic oraz żył, gdzie osadzają się tak zwane blaszki miażdżycowe, powodujące z czasem, że naczynia przenoszące krew mają coraz mniejszy prześwit, a więc serce musi wykonywać o wiele większą pracę, by móc pompować krew w dostatecznym stopniu zapewniając dotarcie jej do wszystkich miejsc w organizmie, gdzie jest to konieczne. Miażdżyca powoduje nadciśnienie tętnicze, bowiem wzrasta ono automatycznie, gdy krew ma utrudnione krążenie, a to z kolei powoduje kolejne obciążenie dla serca. Można znakomicie zapobiegać miażdżycy, stosując z jednej strony dietę ubogą w tak zwany zły cholesterol, kontrolując na bieżąco ciśnienie tętnicze, jak też i zażywając regularnie ruchu, czyli prowadząc aktywny tryb życia nie tylko od święta, ale i na co dzień.

Do jakiego lekarza idziemy bez skierowania

Kilkanaście lat temu w naszym kraju została zniesiona rejonizacja lekarzy, zastąpiono to powstaniem gabinetów lekarzy rodzinnych, oficjalnie nazwanych Podstawową Opieką Zdrowotną. Było to bardzo dobre posuniecie, o czym świadczy, że taki system utrzymał się praktycznie w niezmienionym kształcie do dziś, a w dodatku nie ma problemów z dostaniem się do lekarza pierwszego kontaktu, czyli do lekarza rodzinnego. To od niego otrzymamy skierowanie do specjalisty, jeżeli oczywiście uzna, że należy zasięgnąć w naszym przypadku porady właśnie określonego specjalisty. Jednak jest kilka specjalności lekarskich, gdzie możemy zapisać się na wizytę bez konieczności posiadania skierowania od naszego lekarza rodzinnego. Do takich lekarzy należy zaliczyć psychiatrów – możemy udać się tam, posiadając tylko i wyłącznie dowód osobisty lub innych dowód tożsamości i numer PESEL. Kolejnym lekarzem, gdzie nie jest wymagane skierowanie, jest dermatolog – często bywa jednak, ze udajemy się najpierw do lekarza rodzinnego z problemem i on próbuje we własnym zakresie wyleczyć nasze skórne schorzenie, dopiero nieskuteczność przepisanej kuracji powoduje, że doradzi nam udanie się właśnie do specjalisty. Również do okulisty możemy udać się bez żadnego skierowania, jeśli dzieje się coś z naszym wzrokiem, pamiętajmy jednak, aby zapisywać się wcześniej, gdyż do większości specjalistów trzeba obecnie czekać w dość długich kolejkach.

Domowe sposoby walki z przeziębieniem

Praktycznie chyba każdego z nas dopada, co jakiś czas przeziębienie, jedni mają z tym większy problem, chorując nawet kilka czy kilkanaście razy w roku, inni chorują rzadziej, raczej w sytuacjach, kiedy jest ogłoszony okres zwiększonych zachorowań na wszelkiego rodzaju infekcje. Na pewno przeziębienie przeziębieniu jest nierówne, inaczej będziemy traktować katar czy lekki kaszel, inaczej natomiast będzie w przypadku wystąpienia grypy czy ropnego zapalenia gardła czy zapalenia krtani. Na pewno też różne są sposoby w mniemaniu Polaków na walkę z przeziębieniem – jedni ufają bezgranicznie reklamowanym wszędzie środkom przeciw grypowym czy przeciw przeziębieniowym, uważając, że wystarczy łyknąć garść tabletek i można dalej funkcjonować, nie zwalniając tempa codziennego życia. Inna grupa osób uznaje jednak, że przeziębienie trzeba wyleżeć w łóżku, a stosować jest lepiej tak zwane metody babci niż specyfiki dostępne w ogromnych ilościach w aptekach. Do takich tradycyjnych, domowych sposobów walki z przeziębieniem zaliczyć można na pewno picie ziół rozgrzewających w postaci herbatek, jak lipa czy kwiat czarnego bzu. Wspomagane na przykład owocem głogu czy dzikiej róży, zawierających bardzo duże ilości witaminy C. Domowym sposobem na przeziębienie, zwłaszcza przy męczącym, suchym kaszlu, jest postawienie baniek, czy to metodą tradycyjną nagrzewając je ogniem, czy metoda próżniową.

Czy bieganie to sport dla każdego

Popularne powiedzenie mówi, że sport to zdrowie. Jest w tym faktycznie dużo racji, zwłaszcza w sytuacjach, kiedy dany rodzaj sportu nie jest uprawiany wyczynowo, lecz bardziej rekreacyjnie, a wiec nie tylko dla zachowania zdrowia fizycznego, ale też i w dużym stopniu psychicznego – w świecie, gdzie jest coraz bardziej wszechobecny stres, gdzie depresja niszczy pomału coraz większą liczbę ludzi. Do takich sportów, bardzo dobrze wpływających na zdrowie, należy zaliczyć bieganie – może to być forma porannego joggingu, chociaż każda forma biegu jest dobra. Jeżeli jest to bieganie przez dłuższy okres czasu, regularne, w tempie dostosowanym zarówno do wieku biegacza, jak i do jego wagi i stanu kondycji fizycznej, większość osób nie będzie miała w tym względzie specjalnych ograniczeń. Jednak są pewne sytuacje, kiedy bieganie jako sport nie będzie zalecane – możemy zaliczyć do tej grupy osoby cierpiące na schorzenia kręgosłupa, w tym na wszelkiego rodzaju zwyrodnienia – w takiej sytuacji bardziej korzystne jest uprawianie pływania lub też jazdy na rowerze. Również osoby z dużą nadwaga powinny bardzo ostrożnie dozować bieganie, by nie narazić się niepotrzebnie na urazy stawów kolanowych czy ścięgien, często w grupie takich osób odnotowuje się skręcenie stawu skokowego lub zerwanie wiązadeł w kolanach.

Zapalenie uszu – choroba wieku dziecięcego

Jest cała gama chorób, nazywanych często chorobami wieku dziecięcego, z uwagi na fakt, iż występują one w największej liczbie właśnie u małych dzieci, z czasem zaś większość z tych dzieci uwalnia się od tych chorób. Do takich właśnie chorób na pewno możemy zaliczyć zapalenie ucha środkowego, najczęściej jest to ropne zapalenie. Niekoniecznie musi być tak, że dziecko dozna zapalenia ucha w sytuacji, kiedy na przykład ucho nie jest dostatecznie chronione przed wiatrem, co sobie wyrzucają często opiekunowie małych dzieci. Najczęstszą, bowiem przyczyną zapalenia ucha jest niedrożność przewodu kanalikowego, który łączy ucho z gardłem – ścieka tamtędy śluz i dopóki kanalik ten jest drożny, nic złego nie powinno się dziać. Jednak właśnie u małych dzieci kanalik ten często jest za mało drożny, wobec powyższego zalega tam śluz. Z jednej strony powoduje to narastanie stanu zapalnego w tym miejscu, dodatkowym objawem jest nieco gorsze słyszenie przez dziecko na dane ucho, co jednak opiekunom trudno stwierdzić u bardzo małego dziecka. W momencie, kiedy zapalenie jest silne, tworzy się w tym miejscu ropa, która napiera na błonę ucha – dziecko wtedy odczuwa niezwykle silne bóle, płacze – takie ataki mają miejsce najczęściej w godzinach nocnych. Dopiero w momencie przebicia przez ropę błony ucha i jej wypłynięciu na zewnątrz dziecko odczuwa ulgę i przestaje płakać, jednak wcale nie oznacza to, że możemy nie zajmować się tą sprawą. Przeciwnie – należy natychmiast udać się do lekarza laryngologa, najlepiej dziecięcego.

Rwa kulszowa – jak ją rozpoznać

Coraz powszechniej mówi się, co zresztą widzimy w codziennym życiu, że schorzenia kręgosłupa potrafią unieruchomić coraz większą grupę osób, że coraz trudniej jest z nimi walczyć w sytuacji, gdy generalnie mamy coraz mniej okazji (i często chęci) do prowadzenia aktywnego fizycznie trybu życia, gdzie wiele godzin dziennie spędzamy w bezruchu, pracując przy komputerze. Jedną z chorób kręgosłupa, a dokładniej jego odcinka lędźwiowego, jest zapalenie nerwu kulszowego, zwane bardziej powszechnie rwą kulszową. Na samym początku ataku choroby odczuwamy ból jedynie w okolicy biodra, jego tylnej części, dopiero po kilku dniach ból promieniuje nam w okolice ścięgna, umieszczonego pod kolanem, by po pewnym czasie pójść danej i objąć nawet ścięgno Achillesa. Osoba wtedy nie może znaleźć sobie wygodnej pozycji, takiej, która potrafi jakoś zminimalizować ból, najczęściej jest to pozycja kuczna, kiedy zwijamy się nieomal w kłębek. Przy ataku rwy kulszowej mamy często silne skurcze mięśni, głównie łydki oraz stopy, co uniemożliwia praktycznie kierowanie w tym czasie pojazdami mechanicznymi i wykonywanie niektórych rodzajów prac. Na pewno po zaatakowaniu przez rwę kulszową trzeba zgłosić się do lekarza neurologa, oczywiście po otrzymaniu skierowania od lekarza rodzinnego. Dobrze jest też wykonać badanie tomografem komputerowym, by sprawdzić stopień zwyrodnienia poszczególnych kręgów (standardowe prześwietlenie RTG raczej nie wykaże zmian chorobowych).

Jak chronić się przed zawałem serca

Każdego roku w naszym kraju kilkadziesiąt tysięcy osób doznaje zawału mięśnia sercowego, w konsekwencji tego wiele z tych osób od razu traci życie, zaś pozostali maja o wiele zmniejszone szanse na dłuższe życie, bowiem w konsekwencji pierwszego zawały występują następne, a mało kto przeżywa trzeci zawał. Dlatego też powinniśmy w maksymalny sposób dbać o nasze serca, bo jest to przecież organ trudny do zastąpienia – dawcy zdarzają się niezwykle rzadko, zaś sztuczne serce, nad którym pracował przez wiele lat zmarły niedawno profesor Religia, jakoś nie jest w stanie zastąpić prawdziwego organu. Dla serca bardzo dużym obciążeniem jest nadwaga, każdy dodatkowy kilogram ponad normę, zwłaszcza w postaci tak zwanej otyłości brzusznej, to ileś tam procent zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia zawału mięśnia sercowego. Kolejna kwestia to ilość w organizmie człowieka tak zwanego złego cholesterolu oraz nadciśnienie tętnicze – są to czynniki najbardziej szkodliwe dla naszego serca. Dlatego też należy stosować jak najwięcej ruchu, na co dzień, każdy rodzaj aktywności fizycznej poprawia kondycje naszego serca, wzmacnia je, co w połączeniu z odpowiednią dietą, ubogą w cholesterol i zawierającą małe ilości soli, może w bardzo znaczący sposób przyczynić się do tego, że zawał serca nam nie zagrozi.

Żylaki – wstydliwy problem wielu kobiet

Jest pewna grupa chorób, które nie stanowią w większości zagrożenie naszego życia, jednak potrafią utrudnić je, nawet w sferze pewnej estetyki życia. Mowa w tym miejscu o żylakach – wstydliwym problemie zwłaszcza wielu kobiet, bo przecież nogi kobiety są jej jakby wizytówką, a widok porozciąganych blisko pod skóra, grubych żyła na pewno nie dodaje żadnym nogom uroku. Jak twierdzą lekarze, żylaki w większości są choroba dziedziczną, po prostu dana osoba ma skłonności do ich powstania, gdyż w rodzinie osoby cierpiały już na to schorzenie. Generalnie żylaki powstają wtedy, jeżeli ścianki żył są zbyt mało elastyczne, wówczas dochodzi do ich trwałego rozciągnięcia, szukając sobie miejsca żyły przemieszczają się w różnych kierunkach, często ogranicza je tylko naciągnięta w tych miejscach do granic możliwości skóra. Oczywiście można w jakiś sposób zmniejszać objawy żylaków, zażywać specjalne preparaty, w tym ziołowe – do uznanych i dość skutecznych należy wyciąg z kasztanowca, który wzmacnia nieco żyły, uelastycznia je. Kolejnym zabiegiem jest noszenie specjalnych rajstop, które powodują, że żyły nie maja swobodnego miejsca do rozciągania się w tak dużym zakresie. Osoby ze skłonnościami do żylaków powinny unikać pracy, gdzie trzeba stać przez wiele godzin w jednym miejscu, jak na przykład obsługa sklepu czy stanie przy taśmie produkcyjnej. Niewskazane jest też wielogodzinne, częste siedzenie przy biurku ze zgiętymi kolanami – krew nie może wtedy swobodnie przepływać.

Jak nie dać się reumatyzmowi

Choroby reumatyczne to w dzisiejszych czasach coraz częściej występujące schorzenia, chociaż na pewno większe zagrożenie stanowią choroby uznane za cywilizacyjne, jak chociażby choroby układu krążenia (miażdżyca, nadciśnienie tętnicze) czy też choroby nowotworowe. Tym niemniej osób dotkniętych chorobami reumatycznymi znacznie przybywa, w dodatku silnie rozwinięta choroba reumatyczna praktycznie wyłącza człowieka z aktywnego życia, powoduje, że musi on zażywać coraz silniejsze leki, często poddawać się skomplikowanym operacjom, a w dodatku nie ma za bardzo szans – przy obecnym stanie wiedzy medycznej – na wyleczenie większości chorób reumatycznych. Dlatego też tak ważne jest zapobieganie chorobom reumatycznym, jest to możliwe, chociaż w wielu przypadkach decydują w największym stopniu czynniki genetyczne. Ważnym aspektem walki z choroba reumatyczna jest też bardzo wczesne wykrycie choroby, jej zdiagnozowanie – dlatego w przypadku najmniejszych podejrzeń, że mamy oznaki choroby reumatycznej, należy podzielić się swoimi wątpliwościami z naszym lekarzem rodzinnym. Na pewno bardzo dobrze zapobiega reumatyzmowi wszelki rodzaj ruchu, zwłaszcza tego rodzaju, który nie obciąża za mocno poszczególnych stawów (na przykład kolanowych), a jednocześnie jest to ruch bardzo wszechstronny, powodujący, że poszczególne stawy doświadczają ruchów w różnych, możliwych dla danego stawu płaszczyznach. Warto jest też odpowiednio odżywać się, spożywać jak najmniej sztucznych barwników czy konserwantów, bowiem wiele z nich odkłada się w stawach, tworząc szkodliwe dla tychże stawów złogi.